คัยมาหาว่าป๋มกำลังมีฟามร๊ากก

ไม่น๊ายังหาไม่ได้เรย ฮ่าๆๆ วันนี้เรื่องที่จะเขียนก้เพราะ

เพื่อนฉานคนนึงมันกำลังไขว่ขว้าหาความรัก ความเห็นใจจากคัยสักคน

อยากจะบอกมันว่าความรักเนี้ย ยิ่งเราวิ่งเข้าหาเท่าไหร่ มันก้จะยิ่งห่างออกไปเท่านั้น

แต่ถ้าปล่อยวางมันไป สักวันมันจะวิ่งเข้ามาหาเราเองแหล่ะ....

 

จิงหรอว่ะ ..... 5*5*5

 

ความรักมันสามารถทำให้เรามีความสุข

แต่ในทางกลับกันมันก้สามารถทำให้เราเจ็บปวดได้อยู่เสมอ 

แต่ความรักจะเป็นสิ่งที่พิเศษ ถ้าคุนได้ให้มันกับคัยที่คู่ควร

เค้าว่ากันว่า....

ความรักไม่ใช่ การเป็นคนดีพร้อม สมบูรณ์แบบของใคร

แต่รักคือการหาใครสักคนที่ช่วยให้คุนเปนคนดีที่สุดเท่าที่คุนจะดีได้

 

สำหรับใครสักคนที่เป็น " คนเจ้าชู้ "

อย่าพูดคำว่า " รัก " เลยถ้าคุนไม่ใส่ใจกับความหมายมัน

อย่าพูดถึงความรู้สึก ถ้าคุนยังไม่ได้รุ้สึกอย่างนั้น

อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตเค้าเลย ถ้าคุนจะต้องทำให้เค้าเสียจัย

อย่าไปมองลึกถึงดวงตา  ถ้าทุกคำพูดล้วนแต่เป็นคำโกหกทั้งเพ

 

สำหรับคนที่ " อกหัก " ( ฮ่าๆ )

การอกหัก ความรุ้สึกนั้นมันจะอยู่กับคุนนานเท่านานตราบที่คุนยังอยุ่กับมัน

และความเจ็บช้ำมันยังจะอยู่กับตัวเรา ถ้าเรายังให้มันบาดคุนไปเรื่อยๆ

ที่สำคันก้คือว่ามันไม่ใช่จะมาพ้นสภาวะอกหักได้

แต่มันอยุ่ที่ว่า  เราจะเรียนรู้จากมันได้แค่ไหน...  ต่างหาก

 

สำหรับใครที่ยัง " เพิ่งจะรักเป็น หรือยังไร้เดียงสา -*- "

รักแต่อย่าลุ่มหลง ทำให้คงเส้นคงวา

แบ่งปัน และ ไม่เอาเปรียบพยามยามเข้าใจกันและกัน มากกว่าที่จะมาเรียกร้อง

หากจะต้องเจ็บ ก้เจ็บ แต่อย่าเอาความเจ็บนั้น ติดตัวคุนเสมอไป

  

สำหรับใครที่กลัวการ " สารภาพรัก "

ความรักมันเจ็บปวดยิ่งนัก ถ้าคุนต้องไปบอกเลิกกับคัยสักคน

แต่มันจะเจ็บยิ่งกว่า ถ้ามีคนมาบอกเลิกคุน...

แต่มันจะเจ็บที่สุด  หากคนที่คุนรักอยู่นั้น ไม่เคยได้รุ้เลยว่า " คุนรักเค้า "

 

สำหรับคู่ใดที่ยัง " คบกันอยู่ " 

เค้าว่ากันว่า....

สิ่งที่น่าเศร้าที่สุดในชีวิต ก้คือ การที่เราพบ และ รักใครสักคน

จนสุดท้ายพบว่ามันไม่ใช่

และเราจะต้องเสียเวลาเป็นปีๆ ให้กับคนที่ไม่คู่ควร หรือไม่ใช่

ปล่อยเค้าไปเถิด ถ้าคุนมั่นใจแล้วว่าเค้าคนนั้นไม่ใช่

จงอย่าเสียเวลา กับ การหลอกลวงหัวใจตัวเองอยู่เลย.....

 

 

 

ปล.เอามาให้อ่านกันเล่นๆนะจ๊ะ เหงมันน่าอ่านดี ไปแระงับบะบาย ~

โต๊ะกับเก้าอี้เป็นของคู่กัน ก็เหมือนผู้หญิงกับผู้ชาย
มีเพื่อนคนหนึ่งถามฉันต่อว่า แล้วตกลงผู้หญิงหรือผู้ชาย
ใครกันที่เป็นโต๊ะ ใครกันที่เป็นเก้าอี

ฉันตอบไปว่า
โต๊ะน่าจะเป็นผู้ชาย และเก้าอี้น่าจะเป็นผู้หญิง 

เพราะโต๊ะสามารถมีเก้าอี้ ได้มากกว่าหนึ่ง แต่ถ้า
เมื่อไรก็ตามที่เก้าอี้ริจะมีโต๊ะมากกว่าหนึ่งจะดูไม่งาม
และสังคมจะรุมประนามทันที

แล้วเพื่อนคนเดิมมันก็ถามต่ออีกว่า
ก็แล้วจะมีโต๊ะสักกี่ตัวในโลกนี้
ที่มันอยากจะมีเก้าอี้แค่เพียงตัวเดียว

ฉันก็เลยตอบมันไปว่า

ก็โต๊ะเขียนหนังสือไงแก..
แกเคยเห็นใครวางเก้าอี้ไว้ที่โต๊ะเขียนหนังสือมาก กว่าหนึ่งตัวกันบ้าง
ไม่เหมือนโต๊ะกินข้าวกับโต๊ะรับแขก พวกนี้เจ้าชู้ มีเก้าอี้ตั้งเยอะ
บางบ้านก็ 4 ตัว บางบ้านก็ 6 ตัวหรืออาจมากกว่า อ๊ะ

..แต่โต๊ะเครื่องแป้งเค้าก็รักเดียวใจเดียว เหมือนกันนะ
มีเก้าอี้ตัวเดียวเหมือนกัน มันเสริมให้

เออ..จริงว่ะ

อาจเป็นเรื่องของขนาดก็ได้มั้งแก. ก็โต๊ะกินข้าวน่ะมันมีขนาดใหญ่
มันก็เลยต้องการเก้าอี้มากๆ เพื่อมาเสริมบารมี

มาพูดถึงเก้าอี้กันบ้าง เพื่อนมันถามฉันต่อว่า

แล้วแกว่าเก้าอี้แบบไหนในโลกวะ ที่มันจะชอบมีโต๊ะมากกว่าหนึ่ง ?
มันเล่นเอาฉันคิดนานอยู่เหมือนกัน

ก็เก้าอี้ล้อเลื่อนไงวะ
พวกนี้ชอบเลื่อนไปโต๊ะโน้น ย้ายมาโต๊ะนี้ เปลี่ยนโต๊ะอยู่เรื่อย

คราวนี้เปลี่ยนมาเป็นมันบ้างที่ขำ

เค้าเรียกมีรักสำรองเผื่อเลือกใช่ไหมแบบนี้
มันว่า

คงยุ่งน่าดูถ้าเก้าอี้ล้อเลื่อนมาเจอกับโต๊ะกินข้าว
เราก็เลยไม่เคยเห็นใครเอา
เก้าอี้ล้อเลื่อนมาตั้งกับโต๊ะกินข้าวเลยสักที

คุณเป็นโต๊ะแบบไหน โต๊ะเครื่องแป้ง โต๊ะอ่านหนังสือ โต๊ะกินข้าว
หรือโต๊ะรับแขก 

และคุณเป็น เก้าอี้แบบไหน เก้าอี้ธรรมดาหรือเก้าอี้เลื่อน
หรือเก้าอี้รับแขก 

เป็นโต๊ะไรดีหว่า....

โต๊ะแลคเชอร์เป็นไง ติดกันไม่ต้องไปไหนเลย

 

Up by zmpet